ตำนานของการสร้างวัดอิชิยะมะเดระ

กล่าวกันว่าวัดอิชิยะมะเดระซึ่งเป็นวัดสักการะลำดับที่ 13 ของ 33 วัดคันนงภาคตะวันตกของญี่ปุ่นที่มีผู้มาไหว้สักการะกันอย่างคึกคัก ได้ถูกสร้างขึ้นในสมัยของท่านจักรพรรดิโชมุ ในสมัยที่เมืองนาราเป็นเมืองหลวง
โดยกาลครั้งหนึ่ง ท่านจักรพรรดิโชมุคิดที่จะสร้างพระพุทธรูปขนาดใหญ่ขึ้น จึงออกคำสั่งให้พระชื่อโรเบนทำการหาทองที่จะนำมาเป็นวัตถุดิบ
พระโรเบนจึงได้ปีนขึ้นไปบนเขาคินปุเซน ในเมืองยะมะโตะโนะคุนิ และได้ตั้งใจอธิษฐานกับพระพุทธรูปซะโอกอนเกน จึงได้ฝันเห็นคำทำนายว่า “จงไปอธิษฐานที่ดินแดนที่มีวิญญาณของคันนงที่อยู่บริเวณทะเลสาบของเขตชิกะ ในเมืองโอมิโนะคุนิ ก็จะสมหวัง” จึงได้รีบไปที่บริเวณนั้น และได้พบกับคนชราที่เทพฮิระเมียวจินแปลงร่างมา พาไปยังบริเวณก้อนหินใหญ่ทรงดอกบัวแปดกลีบ
เมื่อโรเบนกลับมายังเมืองหลวง จึงได้เล่ารายละเอียดเรื่องราวที่ได้เจอมาแก่ท่านจักรพรรดิ และได้ขออนุญาตนำพระพุทธรูปที่เป็นพระคุ้มครองจักรพรรดิไปตั้งประดิษฐานไว้ที่ก้อนหินใหญ่นั้น โดยได้สร้างเป็นกระท่อมไว้ และได้ทำพิธีลับ หลังจากนั้น ภายในปีเดียวกัน ได้มีการค้นพบเม็ดทรายทองที่เมืองมุสึโนะคุนิ และได้มีการถวายแก่จักรพรรดิได้เป็นที่เรียบร้อย
แต่เมื่อโรเบนทำพิธีลับเสร็จสิ้น และจะย้ายพระพุทธรูปคุ้มครองออกจากก้อนหินใหญ่ กลายเป็นว่าพระพุทธรูปไม่ขยับเลยแม้แต่นิดเดียว จึงได้ทำการขออนุญาตจักรพรรดิ เพื่ออธิษฐานแก่เทพฮิระเมียวจินอีกครั้ง และได้สร้างวัดขนาดใหญ่ขึ้นโดยมีพระพุทธรูปที่อยู่บนหินใหญ่เป็นศูนย์กลาง และนั่นก็คือการเริ่มต้นของวัดอิชิยะมะเดระ

ゆかりの地
บริเวณในพื้นที่ วัดอิชิยะมะเดระ

กลับไปที่ดัชนี